Laatste fotoshoot

Dit zijn foto’s van de laatste fotoshoot van Mila voordat ze naar haar nieuwe baasjes gaat. Haar oortjes staan overeind en ik vind altijd dat  dit het babyachtige laat verdwijnen en ze er meer als kleine hondjes laat uitzien.

 

7 weken oud

Vandaag is Mila 7 weken oud.
Ze weegt ongeveer 2,9 kilo.

Ze wordt steeds sterker, ondernemender en nieuws

Gisteren hebben Mila en ik een leuk spelletje bedacht. Mila gaat op een handdoek zitten (of staan) en ik trek haar door de kamer heen.

Gisteravond heeft ze het trouwens klaar gespeeld om uit de kist te klimmen. Ik zat met Pelle en Nissa op de bank en daar komt ineens een heel  triomfantelijk en blij pupje aanrennen. Trots dat ze het klaargespeeld had rende ze heen en weer over de bank.

Vanmorgen hadden we bezoek van Erna en Puck. Puck is een heel lieve kruising Jack Russel/Teckel. Ze vonden elkaar een beetje eng, maar niet heel erg en hebben even heel rustig  kennisgemaakt.

Nu nog de dierenarts die de enting komt geven en dan is ze klaar om de wijde wereld in te gaan. Nou ja, nog niet helemaal, ze is nog niet oud genoeg, maar ze is er wel aan toe. Voor de komende tijd ga ik nog wat leuke dingen voor haar verzinnen zodat ze zich niet gaat vervelen. Hoewel, ze vermaakt zich ook vaak in haar eentje met haar speeltjes die aangevallen en dood geschud worden. Ze gromt er ook vervaarlijk bij.

Fotosessie

Afgelopen zaterdag, 18 november moest Mila weer voor fotomodel spelen. Het was donker weer, dus de fotoshoot moest binnen plaatsvinden. Helaas was het binnen ook donker. Toch zijn er een paar leuke foto’s uitgekomen, hoewel wat minder foto’s dan anders.

Oortjes

Haar rechteroortje staat nu ook parmantig over eind. Hopelijk kan ik nog een foto maken, maar het weer werkt niet echt mee.

Nieuwe dingen

Mila heeft zonder problemen over het wiebelplankje gelopen, door de tunnel gerend en op het wiebelkussen gestaan. Ze had er direct al geen problemen mee, deed het alsof ze haar hele leven niet anders gedaan had (hm dat is ook eigenlijk zo).

Ze woog eergisteren 2,6 kilo en eet 4 x 40 gram vlees vlot op.

Ook heeft ze haar derde wormkuur gehad.

Gisteren, zondag, zijn we met de nieuwe eigenaren een autoritje gaan maken naar de es. We moesten met de auto door een modderpad, maar dan kom je op een onverhard pad waar ze geen gevaar loopt en lekker kan rennen.
Het autoritje vond ze heel boeiend, ze keek alle kanten op en deed heel veel indrukken op. Het wandelingetje duurde niet zo lang, maar ze moest natuurlijk proberen Nissa en Yuno bij te houden en heeft dus flink gerend. Af en toe bleef ze een beetje steken in kuiltjes langs het pad, maar ze kleuterde er zelf weer uit. Eenmaal thuisgekomen was ze zo moe dat ze geen zin meer had in haar eten en snel in slaap viel. Voor mij een goede gelegenheid om haar nageltjes nog een keer bij te knippen.

Toen ze haar slaapje uit had heeft ze alsnog haar bakje leeggegeten en nog even gespeeld met haar nieuwe baasjes. Daarna heeft zo zo ongeveer de rest van de dag geslapen, tot halverwege de avond, toen ze ineens weer energie over had.

Nog een nieuwtje: vanmorgen stond haar linkeroortje parmantig overeind, haar rechter tipt nog een klein beetje.

Ook heeft ze vanmorgen nog bezoek gehad van een paar buurvrouwen die haar natuurlijk uitgebreid geknuffeld hebben.

In een volgend bericht komen vandaag nog een paar foto’s, zowel van zaterdag als van gisteren.

In en uit de ren

Nadat Mila had ontdekt hoe ze uit de ren kan klimmen, heeft ze nu ook ontdekt dat ze er weer in kan klimmen. Handig, want als ze moe is van haar avonturen wil ze er weer in. Dat kan ze nu zelf regelen.

Haar avonturen in huis beleeft ze alleen, want over een paar weken zal ze toch ook zonder haar mama de wereld moeten verkennen. Bovendien is het met 4 volwassen honden in huis wel chaotisch en druk voor haar, daar is ze nog niet aan toe.

Het eten gaat elke dag een beetje beter, het lopen ook. Ik denk niet dat ze heel erg groot gaat worden, het lijkt meer een elegant dametje te worden.

In de kamer en keuken voelt ze zich nu volkomen thuis, de deur naar de gang stond vandaag open, maar in eerste instantie durfde ze er niet door te gaan. Duidelijk onbekend territorium.

Mila is een erg dapper hondje. Als ze iets spannend of eng vindt begint ze helemaal te trillen, maar ze gaat er wel naar toe. Daarna zoekt ze gauw weer steun bij mij.

Vandaag is ze voor de tweede keer buiten geweest, ook daar wint ze aan zelfvertrouwen.  Ook speelt ze nu vaker alleen in de ren met haar speeltjes.

Gechipt

Vanmiddag is de chipper geweest. Mila is nu te identificeren via haar microchip. Ze heeft zich goed gedragen, geen kik gegeven en ook de afname van haar DNA  onderging ze stoïcijns.

Volgende week de inenting en dan is ze wat dat betreft klaar om de wijde wereld in te gaan.

Vandaag heb ik ook nog haar herstelvermogen getest. Ze mocht met Nissa samen de tuin in terwijl ik met Nissa met haar bal speelde. Mila vond het leuk! Iedere keer als ik Nissa’s bal weggooide en Nissa er met een noodgang achteraan ging holde Mila mee, om, als Nissa weer terug kwam rennen zich klein en onderdanig op te stellen, waarna ze de volgende keer er weer vrolijk achteraan rende. Ze kan dus wel schrikken van dingen maar herstelt zich razendsnel. En ze is erg open en nieuwsgierig. Zolang ze maar een veilige haven heeft waar ze naartoe kan als het te spannend wordt zal ze de wereld open tegemoet treden.

 

Nieuwe ontwikkelingen

De laatste paar dagen heeft Mila weer een aantal ontwikkelingen gemaakt.

In de eerste plaats is ze flink gegroeid, zo veel zelfs dat haar halsbandje ineens te klein was.

Ze maakt nu oogcontact tijdens het spelen, wat het echt leuk maakt, ze begint nu echt dingen te leren. Ze vindt sjorren en knagen erg leuk, sjorren met haar speeltje of mijn broekspijpen. Ik probeer haar natuurlijk aan haar speeltje te laten sjorren, maar ze blijft mijn broekspijpen erg leuk vinden. Dat is soms erg lastig lopen.

Haar spel met Yuno wordt ook iets wilder. Er wordt wat gegromd en dat vindt Pelle maar helemaal niks. Jammer, maar daar moet hij maar aan wennen.

Mila vindt rennen trouwens ook erg leuk. We maken nu een paar keer per dag een rondje door de tuin. Daar kan ze rennen, struiken snoeien en wennen aan straatgeluiden. De lichten van auto’s die door de straat rijden vindt ze nog raar, maar dat zal ook wel snel wennen. Ze merkt trouwens nog niet alles op. Zo werkt dat met pups, naarmate ze ouder worden wordt hun blikveld groter en dus hun wereld ook.

Ze blijft een beetje rare eter. De ene keer gaat haar maaltje rap naar binnen, de andere keer kijkt ze ernaar en trekt er haar neus voor op, of neemt een klein hapje, loopt weg en neemt na vijf minuten weer een paar hapjes. Vanmorgen had ze ineens zo’n honger dat ze zat te piepen en jammeren in de ren. Daarna ging haar hele portie in een keer rap naar binnen.

Ze is nu buiten geweest in de motregen (waar ze zich niks van aantrok) en in het donker, wat ze ook niet raar vond. Alleen moet ze als ze nat is geworden afgedroogd worden, anders vat ze kou. Daar vind ze dus echt helemaal niks aan, zeg maar gerust dat ze daar een hekel aan heeft.

Ik hoop vanavond wat foto’s van vanmorgen te plaatsen.

En hier zijn dan de foto’s.

 

Fijn in de tuin

Gisteren heeft Mila weer een heerlijk uitstapje in de tuin gemaakt. Ze heeft de smaak nu echt te pakken. Als ik haar uit de ren laat en richting achterdeur loop rent ze vrolijk met me mee. Dan een huppelsprongetje over de drempel (zo schattig) en ze is buiten. Hoewel ze binnen al had geplast moest er buiten in het gras nog een plasje gedaan worden. Dit is toch blijkbaar toch fijner dan binnen op de krant.

Mama Yuno was mee om alle gevaren op afstand te houden. Je kunt in de foto’s zien dat ze de omgeving in de gaten houdt. Zo’n kleine pup is een hele verantwoordelijkheid en die neemt Yuno serieus.

Nog altijd loopt Yuno achter Mila aan als ze ziet dat ze moet plassen.

Mila eet nu zelfstandig haar vlees uit haar bakje, hoewel het soms wel moeite kost om het er uit te krijgen omdat ze nog veel likt in plaats van dat ze hapt. Daardoor plakt het eten wel eens aan de binnenkant van het bakje. Yuno, Pelle en Nissa houden het hele eetproces nauwlettend in de gaten, want wat overblijft is voor hen. Je ziet ze dan ook steeds bezorgder gaan kijken naamate de maaltijd langer duurt. Er blijft steeds minder over.

Haar halsbandje vindt Mila nog steeds niet leuk. Om haar te laten wennen aan het buiten zijn en dit leuk voor haar te laten zijn heb ik na een poosje haar halsbandje maar afgedaan, daar fleurde ze van op. We moeten dit nog flink oefenen.

Mila wordt steeds brutaler en probeert haar moeder tot spelen te verleiden door tegen haar aan te springen en zelfs in haar poten te bijten. Yuno moet haar nu gaan corrigeren voor te hard bijten, dat zal haar nog moeite kosten. Yuno is zo lief en zacht.