Wat gaat het snel!

Nog maar 4 dagen oud en al een kleine atlete. Wat een kracht zit er in die kleine pootjes! Ze kruipt rond in haar nestje en klimt tegen de zijkant op. Op deze manier is ze er al 2 keer uitgeklommen. Daarom heb ik maar dekens en handdoeken rondom haar bedje gemaakt.

Even voor de duidelijkheid: de echte werpkist is veel te groot voor 1 klein pupje en haar ook niet zo heel grote moeder. Dus liggen ze onder mijn bureau in het biabed met een lekker warm vetbed. Warm genoeg voor moeder en kind.

Natuurlijk ben ik nooit ver weg en hoor haar onmiddellijk piepen als de de gevolgen van haar avontuurtje ondervindt.

Maar de meeste tijd ligt ze heerlijk met Yuno samen in haar bedje, slaapt en drinkt en slaapt en groeit.

De eerste foto van vanmorgen als Yuno even weg is om te eten.

En als mama dan weer terug is ziet het er zo uit.

7 oktober

Kleine Mila is nog maar 3 dagen op de wereld, maar het lijkt al wel een eeuwigheid. Ik ben al helemaal verliefd op haar.

Wat een lieverdje is het.
Zo ziet ze er van voren uit.

Ze tilt haar pootjes op om vooruit te komen, het lijkt al bijna op lopen.

Lekker drinken bij mama.

En daarna lekker warm tegen aan in slaap vallen.

6 oktober

Kleine Mila is vandaag 2 dagen oud.  Ik vind haar een beetje minnetjes en ze was niet genoeg aangekomen, dus ben ik halsoverkop naar de dierenwinkel gegaan voor puppymelk om haar een beetje bij te voeden.

Na twee keer een heel klein beetje hiervan knapte ze weer op en ging met volle kracht weer op Yuno’s tepels los.

Yuno groeit iedere dag een beetje meer in haar moederrol, in plaats van fanatiek de hele pup steeds te likken weet ze nu precies waar ze moet zijn en gaat het allemaal een stuk beheerster. Ze ligt nu ook veel rustiger in de kist en laat Mila haar gang gaan. Misschien speelt moeheid hier ook een rol bij.

En wat eet Yuno nu ineens veel! Normaal kan ze met heel kleine beetjes toe, want ze wordt anders al heel gauw dik, maar ik denk dat ze nu het vier- of vijfvoudige eet. Iedere keer komt ze me weer vertellen dat ze honger heeft.

5 oktober

Had ik een heel leuke video van kleine Mila die aan het drinken was, stop ik het kaartje met de video-opname in de verkeerde gleuf van de cardreader. Kaartje opgeslokt door de computer.
Ik weet nog niet hoe ik het er weer uit moet krijgen, computer op de kop houden? Afijn dat houden de lezers tegoed.
Wel een leuke foto van een moe moedertje met haar slapende pup.

Ze heeft wel wat stress gehad vandaag want ze wil niet dat ik met Pelle en Nissa ga wandelen, maar ze wil ook niet mee want ze kan haar pup natuurlijk niet alleen laten. En daar word je heel moe van.
En een honger dat ze heeft. Je zou zeggen dat ze een heel leger moet voeden.

Trouwens, ze heeft ook wat last  van stuwing in de bovenste tepels. Die worden niet gebruikt, maar er komt wel melk uit. Dus ben ik weer druk met koelen van die tepels om te voorkomen dat ze een ontsteking krijgt.
Fokken is soms ook wel hard werken.

 

Geboren op dierendag

Vannacht om half 5 is ze geboren, Curragh’s I’m The One, roepnaam Mila.

Het was een snelle geboorte en de kleine meid had binnen een paar seconden ook al een tepel gevonden. Ze woog 242 gram bij haar geboorte, waarbij maar weer eens is aangetoond dat eenling puppen niet altijd zwaargewichten zijn.

Yuno is nu nog wat onrustig, vooral als de pup begint te piepen, maar het gaat snel beter. Nog een paar foto’s, de eerste van vlak na de  geboorte, de tweede van vanmiddag, slapend na lekker gedronken te hebben.

De werpkist

O jeetje, het lijkt er op dat Nissa de werpkist heeft gekraakt. Het ligt ook vast wel heel lekker op al die arme dekentjes.

Gisteren lag Yuno er lekker in.

Vanmogen was het ineens Nissa.

Maar vanavond heeft Yuno haar plekje weer geclaimd en ligt nu lekker te slapen.

Het kan nu niet zo heel lang meer duren. De pup(pen) bewegen flink. Vannacht hadden ze waarschijnlijk een dansfeestje want Yuno kon niet goed slapen.

 

Welkom

Welkom op mijn blog.

Dit blog gaat over het nestje van Curragh’s Galona Gnomus, oftewel Yuno.

Begin augustus zijn we naar Zweden geweest om haar te laten dekken door Hurradonet Ägir, oftewel Truls. Truls is een schat van een hond, niet blafferig, rustig van temperament, aanhankelijk en lief.

Het duurde een tijdje voordat we wisten of ze zwanger was, ze werd wel een beetje dikker, maar niet veel.  Maar goed, toen ze 7 weken zwanger was zag je haar tepels dikker en roder worden, ook had ze wat slijmerige afscheiding, duidelijke tekenen van zwangerschap.

Op dit moment is ze 8 weken zwanger en logeert ze bij mij voor de bevalling.
Haar tepels zijn enorm, als daar zoveel melk uitkomt als ik verwacht heeft ze genoeg voor een zestal.